kontakt

zamówienia publiczne

inwestycje

załatw sprawę

godzinny otwarcia

kamera

kamera

POLECAMY

uzp

uzp

fundusze unijne

gus

wfosigw

lider pojezierza

włóczykije pojezierza

Lokalna Grupa Rybacka

LICZNIK

4522869

Obsluga techniczna
ALFA TV

PŁOTNO - Wieś siedziba sołectwa.

Płotno (d. Blankensee)
Sołectwo: Płotno

Aktualna liczba mieszkańców - 432

Historia

Wieś wzmiankowana w roku 1322, kiedy to książę pomorski Otto I nadał cysterkom z Pełczyc 4 łany ziemi, stanowiące wcześniej lenno rycerza Betekina. W XV w. jako właściciela Płotna występują Billerbeckowie, część klasztorną po sekularyzacji przejęli v. Waldowowie. W 1628 r. we wsi było 36 chłopów, 8 zagrodników, 2 młyny, karczma, kuźnia, owczarnia - własność Billerbecków. W XVIII w. podział wsi na 3 części i częste zmiany właścicieli (Benkendorf, Martini, domena dolicka, później rodziny v. Stranz, v. Bornstedt, v. Knobelsdorff).
W jakimś momencie wieś została scalona i jako taka przeszła w roku 1795 w ręce rodu v. Wedel. Majątek w Płotnie pozostał w posiadaniu Wedlów aż do 1945 r. Należne doń ziemie (w poł. XIX i pocz. XX w.) przekraczały 1200 ha, a liczba mieszkańców wsi wynosiła ok. 270 osób. Od średniowiecza istniał tu kościół. Co najmniej od XIX w. wieś zdominowana jest przez majątek rycerski; w tym czasie własność chłopska praktycznie tu nie istnieje. Po 1945 r. folwark upaństwowiono.

Układ przestrzenny i zabudowa

Pierwotny układ przestrzenny nieznany. Od co najmniej XIX w. do czasów współczesnych Płotno ma formę ulicówki rozwiniętej na osi N-S. w północnej części wsi, po obu stronach drogi, usytuowany jest folwark, stanowiący dominantę założenia pluralistycznego. Po wschodniej stronie znajduje się kompleks, w skład, którego wchodzą dwa budynki rezydencyjce, park, rozległe podwórze gospodarcze; po stronie zachodniej mniejsze podwórze, o wyłącznie gospodarczym charakterze. Południowa cześć wsi to kolonia mieszkalna ze zwartą zabudową wzdłuż drogi. Na granicy majątku i kolonii ulokowany jest - przy skrzyżowaniu dróg - kościół z cmentarzem. Drugi cmentarz, z pocz. XX w. założony na zachód od wsi. Po 1945 r. po zachodniej stronie drogi wiejskiej powstała nowa zabudowa, mająca nieuporządkowany charakter. Nowe budynki mieszkalne wzniesiono też w pobliżu kościoła. Większość budynków pochodzi z okresu od ok. połowy XIX w. do lat 30-tych XX w.
Najstarszymi obiektami, o XVIII-wiecznej metryce, są kościół i dwór. Pod względem konstrukcyjnym dominuje zabudowa murowana (obiekty z ok. poł. XIX w. kamienno-ceglane, późniejsze wyłącznie ceglane bądź z niewielkim udziałem kamienia - głównie w podmurówkach). Jedynie wzmiankowane kościół i dwór wzniesione są w konstrukcji ryglowej, ten ostatni zresztą znacznie przemurowany.

Główne elementy strukturalne

- kościół z dawnym cmentarzem i częściowo zachowanym kamienno-ceglanym ogrodzeniem oraz zielenią wysoką; graniczy od pd. Z dworskim parkiem;
- kompleks rezydencyjno-parkowy z folwarkiem (cz. Wschodnia), dobrze zachowany pod względem układu przestrzennego, nieznacznie tylko przekształcony w stosunku do sytuacji z k. XIX w. Na uwagę zasługuje tu dwór, dobudowane doń reprezentacyjne skrzydło o cechach neobarokowych, zwane pałacem, rządcówka (względnie dom oficjalistów) oraz wartościowe budynki gospodarcze. Szczególne znaczenie mają 2 stodoły ustawione na zachodniej granicy założenia folwarcznego; ich tyły wyznaczają pierzeję ulicy wiejskiej. Elementami dewalozującymi wnętrze podwórza są 3 duże, współczesne silosy oraz brak ustawionej w pobliżu rezydencji;
- zachodnia część folwarku, obecnie bardzo przekształcona i zdewaloryzowana, aczkolwiek w pełni czytelna jako element pierwotnego układu przestrzennego. Brukowane podwórze okalają budynki z k. XIX w. (te znacznie przebudowane) i współczesne;

a a

 

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia